Gimpel Beynish the Matchmaker
(Gimpl Beynish der Shadkhn)
Yiddish Comics of the early 20th century

Translation and commentary by Jane Peppler
Click here to read about and order the seven Gimpel books I've published.

Comics read right to left. Click on any comic strip for larger view.

Monday, January 4, 2016

He suffers for the transgressions of his kids, then rewards them for taking revenge on a rude customer. 6-25-1914, 6-26-1914, 6-27-1914

In the fifth frame of the second strip I did not understand why Gimpel said פּאַסעך שין – שאַ. (Pasekh shin) I'd love somebody to tell me.

June 25, 1914: In all fairness, it's certainly not novel for a parent to suffer for the transgressions of the children.
  1. GB: Say, Motke, where are you running to? Come here. Who's running after you?
  2. GB: Here's my second exemplary young man. From whom are you running?
  3. GB: Oy, a policeman is running after them. He wants to arrest them. My childred, arrested!
  4. Policeman: Those are your loafers? Did you tell them to break a window?
  5. Policeman: Come on, you can tell the judge you're not guilty.

June 26, 1914: At least now he has somebody to stick up for him.
  1. Jake: I'll pass on your match. You're an old bluffer and swindler.
  2. GB: Well, what do you say about such a loafer? To humiliate a man like me that way.
  3. GB: What are you children doing? What - what - what do mean by this, you know?
  4. Jake: Police! They're shooting me!
  5. GB: [?]. It's very hot today. Come, you'll get a little ice cream.

June 27, 1914: His boys earn a great mitzvah, but it seems it's not very happy about it.
  1. GB: Oy, my hat! Grab it. I need to be getting to shul right now.
  2. Motke: Let me. I want to earn the mitzvah and grab the hat.
  3. Notke: I grabbed it first. I'll get the mitzvah.
  4. Motke: Well, I'll have the mitzvah. I'm bringing him his hat.
  5. GB: You both earned the mitzvah, ruffians, loafers, hooligans. Gevald, where is a stick.

על פּי יושר איז עס גאָר ניט אַזאַ נאָװינע אַז עלטערען דאַרפֿען לײַדען פֿאַר די עולות פֿון דיא קינדער.

גימפּעל בײניש: סעי, מאָטקע, װאוהין לױפֿסטו דאָס? קום אַהער. װער לױפֿט דיר נאָך?
גימפּעל בײניש: אָט איז דער צװײטער תּכשיט מײַנער. פֿון װעמען אַנטלױפֿסטו?
גימפּעל בײניש: אױ, אַ פּאָליסמאַן לױפֿט זײ נאָך. ער װיל זײ אַרעסטען. מײַנע קינדער אַרעסטען!
פּאָליסמאַן: דאָס זײַנען אײַערע לױפֿערס? איהר האָט זײ געהײסען אױסברעכען אַ פֿענסטער?
פּאָליסמאַן: קאָם אָן, איהר׳ט שױן דערצעהלען דעם דזשאָדזש, אַז איהר זײַט מיט שולדיג.

װײניגסטענס האָט ער איצט װער עס זאָל זיך אָננעהמען זײַן קריװדע.

דזשײק: איך בין אײַך מוחל אײַער שידוך. איהר זײַט אַן אַלטער בלאָפֿער און שװינדלער.
גיפּעל בײניש: נו, װאָס זאָגט מען ניט אױף דעם לױפֿער? אַזױ מביש זײַן אַזאַ מאַן װיא איך.
גימפּעל בײניש: װאָס טהוט איהר קינדערליך? װאָס – װאָס – װאָס מײנט איהר דערמיט, יו נו?
דזשײק: פּאָליס! מען שיעסט מיך ! ! !
גימפּעל בײניש: פּאַסעך שין – שאַ. עס איך זעהר הײס הײַנט. קומט, װעט איהר עסען אַביסעל אײַז-קריעם.

זײַנע בנים פֿאַרדיענען אַ גרױסע מצוה, נאָר דאַכט זיך אַז ער איז ניט זעהר צופֿריעדען.

גימפּעל בײניש: אױ מײַן העט! כאַפּט איהר. איך דאַרף שױן געהן אין שוהל.
מאָטקע: לאָז מיך. איך װיל האָבען דיא מצוה און כאַפּען דיא העט.
נאָטקע: איך האָב זיא פֿריהער געכאַפּט. איך װעל האָבען דיא מצוה.
מאָטקע: דערפֿאַר װעל איך האָבען דיא מצוה. איך ברענג איהם די העט.
גימפּעל בײניש: איהר האָט בײדע אַ מצוה, יונים, לױפֿערס, הוליגאַנעס. גװאַלד, װאו איז אַ שטעקען.

Labels: ,


Post a Comment

<< Home